Especial #GadisSalud: a laranxa

Dende novembro ata abril, a laranxa está presente nos nosos froiteiros. Coñecida sobre todo pola súa achega de vitamina C, hoxe queremos desvelar algúns dos seus segredos. Hainos!, aínda que sexa unha das froitas máis populares en calquera fogar. Por iso, decidimos dedicarlle o noso especial #GadisSalud. Imos falar das súas propiedades e beneficios, e tamén imos compartir algunha receita porque non só serve para os zumes. De feito, esa sería a opción excepcional para consumir a laranxa, xa que é moito mellor optar pola peza de froita enteira para aproveitar as súas propiedades saudables. Pero iso xa o sabes, verdade? 😉

Orixe e variedades da laranxa

A raíña dos cítricos é orixinaria de China, onde comezou o seu cultivo hai miles de anos. O famoso Roteiro da Seda axudou á expansión da laranxa por todo Oriente. Con todo, foron os árabes quenes introduciron o seu cultivo en Europa. En España, mantívose o cultivo de laranxos tras a época árabe, sobre todo no Levante. Ao principio, utilizábase con fins decorativos porque o froito era moi amargo, pero, aos poucos, fóronse introducindo variedades máis doces, que asentaron a laranxa como un dos produtos máis representativos da Comunidade Valenciana. Eses primeiros cultivos comerciais datan do século XVIII e conseguiron que o laranxo se adaptase rapidamente ao chan valenciano, non só pola calidade do substrato, senón tamén polas condicións climatolóxicas.

As laranxas doces clasificánse en catro grandes grupos:

• Laranxas Navel: son grandes, fáciles de pelar e non teñen pebidas. Son moi ricas para comer, pero non son aptas para zume porque resultan amargas ao espremelas. Entre as súas variedades máis coñecidas, están Lane Latexan, Leng, Navel, Bahianinha, Navelina, Navelate, Newhall, Washington e Ricalate.
• Laranxas blancas: son esferas achatadas cunha cor que varía do amarelo-laranxa ao laranxa intenso. De tamaño medio-grande, non teñen embigo. Algunhas variedades teñen moitas sementes. Son perfectas para facer zume. Dentro deste grupo están as variedades Ambersweet, Jaffa, Hamlin, Pera, Salustiana e Valencia Latexa.
• Laranxas sanguinas: teñen características similares ás brancas, pero coa particularidade de sintetizar pigmentos vermellos na polpa e ás veces na pel. O seu zume ten un sabor especial, que lembra un pouco ás amoras ou o amorodo. As variedades deste grupo son a Dobre Fina, Sanguinelli, Maltaise, Mouro e Sanguinello.
• Laranxas sucreñas: son algo insípidas, polo que se están deixando de cultivar.

Os principais produtores de laranxa son Brasil e Estados Unidos, que dedican a súa produción principalmente ao zume de laranxa. En cambio, España lidera a exportación dos cítricos frescos. De feito, a laranxa valenciana é unha das máis coñecidas do mundo. É de maduración tardía e pode manterse ata finais de primavera na árbore. O seu calibre é pequeno e a súa pel, fina. Destaca pola súa cantidade de zume, así como polo seu aroma e sabor inconfundibles, doce e amargo á vez.

As propiedades da laranxa

A pesar de que a súa fama débese, fundamentalmente, á vitamina C, a laranxa tamén ten unha alta concentración de calcio, fósforo e potasio, así como de betacaroteno e vitaminas do grupo B e A. Por iso é tan eficaz contra os arrefriados. Ademais, é unha froita rica en auga e fibra, polo que resulta saciante. Tampouco ten moitas calorías (42 kcal por 100 g), algo que a converte nunha achega de enerxía moi saudable.
Entre os seus beneficios máis destacados atópanse os seguintes:

• É un potente antioxidante e axuda a previr enfermidades dexenerativas.
• Fortalece o cabelo e protexe a pel grazas ao seu contido en betacarotenos.
• Combate a inflamación.
• O seu contido en ácido cítrico favorece a absorción intestinal de calcio e facilita a eliminación de toxinas. Ademais, potencia a acción da vitamina C, que intervén na formación de coláxeno, fortalece os ósos e os dentes, mellora a produción de glóbulos vermellos e favorece a absorción do ferro dos alimentos, así como a resistencia ás infeccións.
• Axuda a previr distintos tipos de cancro e protexe ante enfermidades cardiovasculares grazas a o seu contido en carotenoides.
• Reforza o sistema inmunitario.
• Contribúe a combatir a anemia, xa que o seu contido en vitaminas B e C duplica a absorción de calcio e de ferro.
• Axuda a regular os niveis de glucosa en sangue, xa que o seu elevado contido en fibra retarda a absorción do azucre.
• Axuda a combatir o colesterol porque, grazas á hesperidina, aumenta o colesterol bo (HDL) e diminúe o colesterol malo ( LDL).
• A presenza de ácido fólico converte a laranxa nun alimento moi recomendable durante o embarazo e a lactación, pero tamén para os nenos e nenas, porque axuda ao desenvolvemento.

Se tes tendencia á formación de cálculos renais, has de ser prudente co consumo de laranxas, xa que o seu contido en oxalatos facilita a creación. Ademais, o zume de laranxa pode interaccionar con determinados medicamentos como a fexofenadina, a ivermectina ou o atenolol, diminuíndo a súa absorción. Nestes casos, recoméndase separar polo menos dúas horas a inxesta da toma de medicamentos.

Receita de salmón á laranxa

Ingredientes (4 persoas):

• 4 lombos de salmón
• 2 allos porros
• 350 ml zume de laranxa
• 1 cullerada de vinagre balsámico
• 200 ml leite evaporado
• Sal
• Aceite de oliva virxe extra

Preparación:

• Nunha tixola cun pouco de aceite, doura os lombos de salmón e reserva.
• Na mesma tixola, engade un pouco máis de aceite e pocha o allo porro picado cun pouco de sal. Cando o allo porro comece a dourarse, incorpora o zume de laranxa e o vinagre. Deixa cociñar uns dez minutos.
• Volve introducir o salmón na tixola e engade o leite evaporado. Deixa que se reduza durante uns minutos e listo para servir!

Podes acompañar o salmón con arroz salvaxe e unha guarnición de verduras de tempada.
Ven a Gadis para preparar unha receita deliciosa con laranxas e a cociñar!